प्रकाशित मिति : २७ असार २०८३, शनिबार
Photo: LOGAN WEAVER/@LGNWVRunsplash
बढ्दो महँगी र एक्लै बस्दा लाग्ने झन्झटिलो खर्चका कारण ३५ वर्ष मुनिका युवाहरू आफ्ना आमाबाबुसँगै बस्न रुचाउने क्रम बढ्दो छ। हालैको जनगणनाको तथ्याङ्कले यो तथ्य स्पष्ट पारेको छ।
सन् २०२५ को एक प्रतिवेदन अनुसार, अमेरिकामा ३५ वर्ष मुनिका २ करोड ५० लाख भन्दा बढी युवाहरू आफ्ना आमाबाबुसँग बसिरहेका छन्। यो संख्या अहिलेसम्मकै उच्च हो, जसले कोभिड-१९ महामारीको समयलाई समेत जितेको छ। महामारीको बेला लाखौँ युवाहरू घर फर्किएका थिए भने अहिले यो संख्या अझ बढेको छ। यसको अर्थ हरेक तीन जनामा एक जना युवा अहिले आफ्नै पुराना घरमा फर्किएका छन्।
सन् २००० को सुरुवाती वर्षहरूमा आमाबाबुसँग बस्ने युवाहरूको अनुपात ३० प्रतिशतभन्दा निकै कम थियो। सन् २००८ को आर्थिक मन्दी र कोभिड-१९ महामारीका बेला यो संख्या ह्वात्तै बढेको थियो। महामारीको समयमा युवाहरू भिडभाडबाट बच्न र क्वारेन्टिनमा बस्न घर फर्किएका थिए भने अहिले मुख्य रूपमा बढ्दो बजार मूल्य र खर्च धान्न नसक्ने अवस्थाका कारण उनीहरू घरमै बसिरहेका छन्।
घरको मूल्य र कोठा भाडा तीव्र गतिमा बढिरहेको छ। हाल एउटा मध्यम खालको घरको मूल्य सन् २०१९ को तुलनामा ३४ प्रतिशतले बढेको छ भने कोठा भाडामा १८ प्रतिशतले वृद्धि भएको छ। युवाहरू आफ्नै घर किन्न र आत्मनिर्भर हुन त चाहन्छन्, तर आर्थिक रूपमा त्यो सम्भव देखिरहेका छैनन्। यो बेरोजगारीको समस्या नभएर विशुद्ध आवासको महँगीको समस्या हो, किनकि यसरी परिवारसँग बस्ने ७० प्रतिशत युवाहरू रोजगारीमै आबद्ध छन्।
अहिले युवाहरूका लागि आमाबाबुसँग बस्नु खर्च कटौती गर्ने, रकम बचत गर्ने र भविष्यमा आफ्नै घर किन्ने लक्ष्य पूरा गर्ने एउटा उत्तम माध्यम बनेको छ। सन् २००५ मा २५ देखि ३४ वर्षका ७४ प्रतिशत युवाहरू आत्मनिर्भर रूपमा बस्ने गर्थे भने सन् २०२४ मा यो संख्या घटेर ६२ प्रतिशतमा झरेको छ। यसको विपरीत, आमाबाबुसँग बस्ने युवाहरूको संख्या सोही अवधिमा १२ प्रतिशतबाट बढेर २० प्रतिशत पुगेको छ। यसले गर्दा पहिलो पटक घर किन्ने युवाहरूको संख्या इतिहासकै न्यून २१ प्रतिशत बिन्दुमा पुगेको छ र घर किन्नेको औसत उमेर बढेर ४० वर्ष पुगेको छ।
यसको अर्को मुख्य कारण ढिलो विवाह गर्नु पनि हो। हिजोआज एक्लो आम्दानीले घर किन्न वा भाडा तिर्न लगभग असम्भव जस्तै छ। विवाहित जोडीहरू सजिलै आफ्नै घरमा सर्न सक्छन्, तर विवाह नगर्ने वा ढिलो गर्ने युवाहरू खर्च बचाउन आमाबाबुको शरण लिन बाध्य छन्। विशेष गरी पुरुषहरू महिलाको तुलनामा ढिलो विवाह गर्ने भएकाले आमाबाबुसँग बस्ने पुरुषहरूको संख्या महिलाभन्दा झन्डै दोब्बर छ।
यसका साथै, अर्को एउटा महत्त्वपूर्ण तर ओझेलमा परेको पाटो भनेको बुढ्यौली लाग्दै गरेका आमाबाबुको हेरचाह हो। धेरैजसो पाका उमेरका आमाबाबुलाई दैनिक कामकाजमा मद्दतको आवश्यकता पर्छ। त्यसैले धेरै अवस्थामा छोराछोरीहरू आमाबाबुमाथि निर्भर नभई, आमाबाबु नै आफ्ना छोराछोरीमाथि निर्भर भइरहेका कारण पनि उनीहरू सँगै बसिरहेका छन्।