प्रकाशित मिति : ५ जेष्ठ २०८३, मंगलबार
(आइस)
अमेरिकाको वर्तमान ट्रम्प प्रशासनले आप्रवासन नीतिको केन्द्रमा धरपकड, थुना र देशनिकालालाई राखेपछि यसको प्रत्यक्ष र गम्भीर असर निर्दोष बालबालिकाहरूमा पर्न थालेको छ। हाल अमेरिकाका विभिन्न डिटेन्सन सेन्टरहरूमा करिब ६० हजार आप्रवासीहरूलाई थुनामा राखिएको छ।
ट्रम्प प्रशासन सुरु भएयता अमेरिकाको भित्री भाग बाट मात्रै करिब ४ लाख मानिस पक्राउ परी आइसको हिरासतमा पुगिसकेका छन्। ‘वन बिग ब्युटिफुल बिल एक्ट’ मार्फत थुनुवा केन्द्रहरूको क्षमता विस्तारका लागि ४५ अर्ब डलर छुट्याइएकाले आगामी दिनमा यो संख्या अझै बढ्ने निश्चित देखिन्छ।
यसरी पक्राउ पर्ने र देशनिकालामा पर्नेहरूमा अधिकांश वयस्कहरू भए तापनि, उनीहरूका बालबालिकाहरू परिवारबाट छुट्टिनुपर्दा गम्भीर मानसिक तथा सामाजिक आघात भोग्न बाध्य छन्। अमेरिकी सरकारसँग हिरासतमा रहेका वा देशनिकाला गरिएका कति आप्रवासीका छोराछोरी अमेरिकामा छन् र उनीहरूको अवस्था के छ भन्नेबारे कुनै आधिकारिक र भरपर्दो तथ्यांक छैन।
एक अध्ययनअनुसार ट्रम्प प्रशासनको सुरुवाती ७ महिनामा पक्राउ परेका अमेरिकी नागरिक बालबालिकाका आमाहरूमध्ये ६० प्रतिशतलाई देशनिकाला गरिसकिएको छ भने १७ प्रतिशत अझै हिरासतमै छन्।
‘अमेरिकन कम्युनिटी सर्भे’ र ‘डिटेन्सन डाटा प्रोजेक्ट’ को जनसांख्यिकीय तथ्यांकलाई विश्लेषण गर्दा, ट्रम्प प्रशासन सत्तामा आएयता कम्तीमा १ लाख ४५ हजारभन्दा बढी अमेरिकी नागरिक बालबालिकाका अभिभावकहरू हिरासतमा परेको अनुमान गरिएको छ। तीमध्ये २२ हजारभन्दा बढी बालबालिकाहरूका त घरमा सँगै बस्ने बुबा-आमा दुवै पक्राउ परेका छन्।
सरकारी निकाय ‘डिपार्टमेन्ट अफ होमल्यान्ड सेक्युरिटी’ले आर्थिक वर्ष २०२५ मा केवल १८,२७७ अभिभावक मात्र हिरासतमा रहेको देखाए तापनि, विज्ञहरूका अनुसार यो संख्या वास्तविक अवस्थाभन्दा धेरै कम हो। अध्यागमन अधिकारीहरूले पक्राउ परेकाहरूसँग उनीहरूका बालबालिकाबारे सोधपुछ नगर्ने र आप्रवासीहरू आफैँ पनि डरका कारण आफ्ना सन्तानबारे मौन बस्ने भएकाले वास्तविक तथ्यांक लुकेको हो।
अभिभावक पक्राउ परेपछि ती बालबालिकाहरू कहाँ जान्छन् र कसरी बस्छन् भन्ने कुरा अझै अज्ञात र चुनौतीपूर्ण छ। केही बालबालिकाहरू देशनिकाला भएका अभिभावकहरूसँगै उनीहरूको गृहदेश फर्कने गरे तापनि यसबारे सरकारसँग कुनै व्यवस्थित रेकर्ड छैन।
कतिपय आप्रवासीहरूले पक्राउ परिहालेमा आफ्ना छोराछोरीलाई हेरचाह गर्न नातेदार वा साथीभाइको जिम्मा लगाउने गरी पारिवारिक पूर्वतयारी योजना बनाएका हुन्छन्। सरकारी कल्याणकारी निकायको सम्पर्कमा पुगेमा कानुनी झमेला हुने वा नेटवर्कका अन्य सदस्यहरू पनि पक्राउ पर्ने डरले गर्दा धेरै परिवारहरू बाल संरक्षण निकायहरूबाट टाढै बस्न रुचाउँछन्। फलतः कुल प्रभावित बालबालिकामध्ये करिब ५ प्रतिशतले मात्र बाल कल्याणकारी सेवा पाएको अनुमान छ।
यसको मुख्य निष्कर्ष के हो भने, आइसद्वारा हिरासतमा लिइएका व्यक्तिहरूका बालबालिकाको सुरक्षा र भविष्यका लागि अमेरिकी सरकारसँग कुनै व्यवस्थित र ठोस संयन्त्र नै छैन। हाल अमेरिकामा कानुनी हैसियत नभएका वा आंशिक सुरक्षा मात्र पाएका करिब १ करोड ३० लाख वयस्कहरू छन्, जसका ४६ लाखभन्दा बढी छोराछोरी अमेरिकी नागरिक हुन्।