प्रकाशित मिति : १४ असार २०८३, आइतबार
Photo:Documerica/ Unsplash
अमेरिकी सर्वोच्च अदालतले आप्रवासीहरूलाई देश निकाला गर्ने उद्देश्यले ल्याइएका आप्रवासन नीतिहरूको पक्षमा राष्ट्रपति डोनाल्ड ट्रम्पलाई दुईवटा कानुनी सफलता दिएको छ। यो फैसला आउनुअघि नै विदेशी कामदारका समर्थक र रोजगारदाताहरूले फ्लोरिडा र देशभरि कानुनी रूपमा काम गरिरहेका आश्रय खोज्नेहरूलाई हटाउँदा अर्थतन्त्रमा पर्न सक्ने सम्भावित घाटाको हिसाबकिताब सुरु गरिसकेका थिए।
वासिङ्टन डी.सी. स्थित संस्था वर्कपर्मीट डट युएसले सार्वजनिक गरेको एक अध्ययन अनुसार, फ्लोरिडामा मात्रै ५ लाख ४१ हजार विदेशी मूलका कामदारहरूले राजनीतिक शरणका लागि आवेदन दिएका छन्, जसले फ्लोरिडालाई देशभरिमै पहिलो स्थानमा राखेको छ। राष्ट्रिय स्तरमा हेर्दा, अमेरिकामा आश्रयका लागि आवेदन दिने कामदारहरूको संख्या कम्तीमा २३ लाख छ, जसले वार्षिक रूपमा अर्थतन्त्रमा १०८ अर्ब डलरभन्दा बढी योगदान पुर्याउँछन् र ३३ अर्ब डलर संयुक्त कर तिर्ने गर्छन्।
पम्पानो बीचस्थित ‘जोहन नक्स भिलेज’ का स्वास्थ्य सेवा उपाध्यक्ष जेनिफर स्टेभेन्सले वृद्धवृद्धाहरूको हेरचाह गर्ने हैटीका कर्मचारीहरूको भविष्यलाई लिएर गहिरो चिन्ता व्यक्त गरेकी छिन्। बुधवार आयोजित एक पत्रकार सम्मेलनमा उनले भनिन्:
हामीसँग हैटीका टोली सदस्यहरू छन् जसलाई हामी धेरै माया गर्छौं। तिनीहरूमध्ये धेरैजना १० वर्षभन्दा बढी समयदेखि हामीसँगै छन्। उनीहरूले हाम्रा वृद्धवृद्धाहरूसँग अद्भुत सम्बन्ध बनाएका छन् र दिनरात २४ सै घण्टा हेरचाह सेवा प्रदान गरिरहेका छन्। उनीहरूमध्ये एक जनालाई मात्रै गुमाउनु पनि हाम्रा वृद्धवृद्धाहरूका लागि ठूलो आघात हुनेछ।
सर्वोच्च अदालतले ट्रम्प प्रशासनलाई अमेरिकामा बसोबास गरिरहेका हजारौँ हैटी र सिरियाली नागरिकहरूको ‘अस्थायी संरक्षण स्थिति’ खारेज गर्न ६-३ को बहुमतले अनुमति दिएपछि यो वास्तविकता अझ भयावह बनेको छ। अर्को एउटा छुट्टै फैसलामा, अदालतले राजनीतिक, धार्मिक वा जातीय उत्पीडनबाट भागेर अमेरिका-मेक्सिको सिमाना पार गर्न खोज्ने आश्रयार्थीहरूलाई सुरक्षाकर्मीहरूले भौतिक रूपमा रोक्न सक्ने आदेश दिएको छ।
स्टेभेन्सले भनिन्, उनीहरूले कसरी जीविकोपार्जन गर्नेछन्? उनीहरू कसरी हैटी फिर्ता जान सक्छन्? त्यहाँ उनीहरूका लागि अत्यधिक खतरा छ। जोहन नक्स भिलेजमा कार्यरत ३०० कर्मचारीमध्ये हैटीका नागरिकहरूको संख्या १२ मात्रै भए तापनि उनीहरू दक्षिण फ्लोरिडामा आश्रयका लागि आवेदन दिने ठूलो जनसंख्याको एउटा हिस्सा हुन्। उनीहरू निर्माण, स्वास्थ्य सेवा, पर्यटन तथा आतिथ्य, उत्पादन, व्यावसायिक सेवा, यातायात, र थोक तथा खुद्रा व्यापार जस्ता राज्यका प्रमुख उद्योगहरूमा कार्यरत छन्।
प्रिन्सटन युनिभर्सिटीको ‘सेन्टर फर माइग्रेसन एन्ड डेभलपमेन्ट’ का अनुसन्धानकर्ता डा. फिलिप कोनरका अनुसार यो तथ्याङ्क सन् २०२४ को अमेरिकन कम्युनिटी सर्भे, जनवरी २०२६ को ब्युरो अफ लेबर स्ट्याटिस्टिक्स, र अन्य आधिकारिक सरकारी स्रोतहरूको आर्थिक र जनसांख्यिकीय विधिमा आधारित छ।
चुनौती केवल टीपीएस खारेजी वा सिमानामा रोक्ने कुरामा मात्र सीमित छैन। गत फेब्रुअरीमा, डिपार्टमेन्ट अफ होमल्यान्ड सेक्युरिटीले एउटा नयाँ नियम प्रस्ताव गरेको थियो जसले धेरैजसो आश्रय आवेदकहरूको कार्य अनुमतिनै खारेज गर्न सक्छ। यो नियमले कार्य अनुमतिको योग्यतालाई १८० दिनको आवेदन प्रशोधन अवधिसँग जोड्दछ। तर मुख्य समस्या के छ भने, युएससीआइएससँग यति छोटो समयमा धेरै संख्यामा आउने आवेदनहरू प्रक्रियामा लैजाने पर्याप्त स्रोतसाधन छैन।
यदि नयाँ संघीय नियमहरूका कारण आश्रय खोज्नेहरू श्रम बजारबाट बाहिरिन बाध्य भएमा, देशभरिका महानगरहरूमध्ये मियामी-फोर्ट लाउडरडेल-वेस्ट पाम बीच क्षेत्रले सबैभन्दा बढी नोक्सानी बेहोर्नुपर्ने देखिन्छ। वर्कपर्मीट डट युएसकी क्रिस्टिना मोरेनोका अनुसार, गत वर्षदेखि धेरै संघीय नीतिगत परिवर्तनहरूले पहिले काम गर्न अनुमति पाएका व्यक्तिहरूको अधिकार खोसेका छन्। समग्रमा, सरकारले प्रक्रियामा रहेका आवेदन भएका कर्मचारीहरूलाई काम जारी राख्न गाह्रो बनाउँदै लगेको छ।
दक्षिण फ्लोरिडाको मियामी क्षेत्रमा मात्रै करिब ३ लाख आप्रवासीहरू काम गर्छन्, जसले यस क्षेत्रको अर्थतन्त्रमा वार्षिक ११.६ अर्ब डलर योगदान गर्छन् र ३.१ अर्ब डलर कर तिर्छन्। दक्षिण फ्लोरिडाको कुल कार्यबलको ५ प्रतिशत हिस्सा आश्रय आवेदकहरूले ओगटेका छन्।
डा. कोनरले जोड दिँदै भने, “यिनीहरू नै ती मानिसहरू हुन् जसले हाम्रा घरहरू बनाइरहेका छन्, हाम्रा अस्पतालहरूमा सेवा दिइरहेका छन्, र हाम्रा रेस्टुरेन्ट तथा होटलहरू चलाइरहेका छन्।” फ्लोरिडामा प्रति १,००० कार्यरत मानिसहरूमध्ये ५४ जनाको आश्रय आवेदन प्रक्रियामा छ, जुन अमेरिकाकै सबैभन्दा उच्च अनुपात हो। रोजगारदाता र अधिवक्ताहरूले दक्षिण फ्लोरिडाका निर्वाचित जनप्रतिनिधिहरूलाई यी आर्थिक रूपमा हानिकारक नीतिहरू विरुद्ध आवाज उठाउन आग्रह गरिरहेका छन्।